مىزيست . هم اكنون اصل اين كتاب رجالى در دست نيست . آنچه موجود است ، چيزى است كه شيخ طوسى آن را برگزيده و سامان داده و به نام « إختيار معرفة الرجال » معروف است . 2 . رجال نجاشى يا « فهرست أسماء مصنّفى الشّيعة » تأليف أبو العباس أحمدبن على بن أحمد بن عباس نجاشى أسدى كوفى ( م 450 ه . ق ) ، برترين دانشمند رجالى ؛ در حدّى كه در صورت تعارض قول وى با گفتهء ديگر رجاليان ، گروهى ، تصريح به تقديم قول وى كرده‌اند . 3 . الفهرست ، نوشتهء شيخ الطائفه ، أبوجعفر ، محمدبن حسن بن على طوسى ( م 460 ه . ق ) . در اين كتاب ، كتابهاى حديثى همراه پديد آورندگان آنها به ترتيب الفبا آمده است . 4 . رجال شيخ طوسى كه « الأبواب » نيز ناميده شده است ؛ زيرا ساماندهى آن به صورت ابواب صورت گرفته است . چهاركتاب يادشده از نخستين كتابهاى علم رجال و به عنوان اصول چهارگانهء رجالى به شمار مىآيند . از ديگر كتب رجالى مهم مىتوان از كتابهاى زير نام برد : « خلاصة الأقوال فى معرفة الرجال و ايضاح الإشتباه » نگاشتهء علامه حلّى ( م 726 ه . ق ) ؛ « رجال برقى » يا « طبقات الرجال » تأليف أحمد بن محمد كوفى برقى « م 274 تا 280 ه . ق ) ؛ « رجال ابن داوود » نوشتهء تقى الدين ، حسن بن على بن داوود حلّى ( م 707 ه . ق به بعد ) ؛ « معالم العلماء » تأليف محمد بن على بن شهر آشوب ( م 588 ه . ق ) ؛ « فهرست أسماء علماء الشيعة و مصنّفيهم » نوشتهء منتجب الدين ، على بن عبيداللَّه بن بابويه رازى ( م 587 ه . ق به بعد ) ؛ « رجال كبير » معروف به « منهج المقال فى تحقيق أحوال الرجال » تأليف ميرزا محمدبن على فارسى استرآبادى ( م 1028 ه . ق ) ؛ « نقد الرجال » نگاشتهء سيد مصطفى تفرشى حسينى ( م 1044 ه . ق ) ؛ « أمل الآمل » نوشتهء شيخ حرّ عاملى ( م 1104 ه . ق ) ؛ « منتهى المقال فى أحوال الرجال » تأليف شيخ محمد حائرى مازندرانى ( م 1216 ه . ق ) و جال الحديث » نوشتهء سيد أبوالقاسم « معجم رموسوى خوئى ( م 1413 ه . ق ) .